W latach 1958-1959 koncertował z Randym Westonem.

W 1961 wyjechał do Europy na tournée z pianistą Oscarem Dennardem. W rezultacie zamieszkał w Sztokholmie. Nawiązał wtedy współpracę z saksofonistami Ericem Dolphym i Donem Byasem, oraz pianistą Budem Powellem. W 1964 przeniósł się do Kopenhagi i podjął pracę w orkiestrze Duńskiego Radia. Decyzja o osiedleniu się w Skandynawii ograniczyła możliwości zdobycia sławy, ale dawała gwarancję pozyskania stałej pracy na Starym Kontynencie. Od pierwszej połowy lat 60. do 1972, czyli przez prawie cały okres działania formacji The Kenny Clarke/Francy Boland Big Band, był jej czołowym solistą.

Przez niemal sześć dziesięcioleci lat był aktywnym muzykiem. Niemniej w ostatnich latach życia jego działalność uległa ograniczeniu.

Zmarł wskutek choroby nowotworowej pęcherza w szpitalu św. Antoniego w rodzinnym Saint Petersburgu na Florydzie. Miał 78 lat. Został pochowany na miejscowym cmentarzu Sunnyside.

Małżeństwo i dzieci Był żonaty. Miał córkę o imieniu Althea, po mężu Andrews.