Rola alkoholu Alkohol stanowi tutaj nie tylko część codziennego życia, ale też czynnik, który pozwala Londowi badać granice swojej osobowości i zdolności twórcze. Autor opisuje, jak alkohol pomagał mu zyskać pewność siebie, ale również jak jego uzależniająca natura ograniczała go i odbierała mu zdrowie. Powieść ukazuje ambiwalencję: London opisuje alkohol jako inspirację dla swojej twórczości, lecz także jako niebezpieczny element życia. John Barleycorn jest więc zarówno refleksją nad czasami i kulturą Londona, jak i przestrogą przed zgubnym wpływem alkoholu.
Biała Logika W książce pojawia się motyw „Białej Logiki” – mrocznej, nihilistycznej wizji świata, którą London utożsamia z oślepiającą jasnością alkoholu. Autor sugeruje, że pod wpływem alkoholu pojawia się „białe światło”, które odsłania przed nim prawdę o życiu i jego ulotności. Dopiero w ostatnich rozdziałach powieści London konfrontuje tę „większą prawdę” z „mniejszą prawdą” codziennego życia, dzięki której możliwe jest przetrwanie.