W czasie wojny polsko-bolszewickiej brał udział w walkach pod Radzyminem, kończąc swoje działania bojowe pod Słuckiem. Rozkazem MSW z dnia 27 października 1921, dywizjon przekształcony został w pułk i otrzymał nazwę 10 pułk strzelców konnych. Na miasto garnizonowe wyznaczony został Łańcut oraz pobliski Hruszów jako miejsce stacjonowania 4 szwadronu. Struktura i obsada personalna pułku w 1921:dowódca pułkuppłk Mikołaj Minkuszzastępca dowódcyppłk Zbigniew Walterdowódca szwadronu zapasowegomjr Leon Zejgertdowódca 1 szwadronurtm. Paweł Gałeckidowódca 2 szwadronurtm. Karol Maydowódca 3 szwadronurtm. Tadeusz Dackiewiczdowódca oddziału szkolnego kmppor. Antoni Łączyńskidowódca szkoły podoficerskiejrtm. Wilhelm Horsetzky
Pułk w okresie pokoju
W 1923 pułk spełniał rolę jazdy dywizyjnej, a jego dowódca podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr X. W zakresie szkolenia pułk podlegał inspektorowi jazdy nr II. W tym okresie w jego skład wchodziły trzy szwadrony strzelców konnych, oddział szkolny karabinów maszynowych, pułkowa szkoła podoficerska i kadra szwadronu zapasowego.