Z nowszych badań wynika, że zamieszkanie rozpoczęło się znacznie wcześniej, bo już około 3500 p.n.e. (a więc przed właściwą kulturą harappańską) i trwało do ok. 1800 p.n.e. (wczesna część późnego okresu Harappy)Sengupta, Torsa, et al. (2019)."Did the Harappan settlement of Dholavira (India) collapse during the onset of Meghalayan stage drought?" in Journal of Quaternary Science, First published: 26 December 2019..
Odkrycie Miejsce to zostało pierwotnie odkryte przez mieszkańca wioski Dholavira, Shambhudana Gadhvi, na początku lat 60. XX wieku, który starał się zwrócić uwagę na stanowisko administracji rządowej. Miejsce zostało „oficjalnie” odkryte w latach 1967–1968 przez J. P. Joshiego z Archaeological Survey of India (ASI). Okazało się być piątym co do wielkości z ośmiu znanych głównych stanowisk Harappan. Od 1990 roku prowadzone są tu regularnie wykopaliska przez ASI, które wyraziło opinię, że „Dholawira rzeczywiście dodała nowych wymiarów osobowości cywilizacji doliny Indusu”.
Pozostałe wielkie ośrodki harappańskie, które do tej pory odkryto, to: Harappa, Mohendżo Daro, , Rakhigarhi, Kalibangan, Rupnagar oraz Lothal.