Kathy Brown parafrazując pracę Bennetta Capersa z 2019 roku stwierdza, że afrofuturyzm dotyczy „myślenia przyszłościowego i przeszłościowego, przy jednoczesnym posiadaniu bolesnej przeszłości, bolesnej teraźniejszości, ale wciąż patrząc w przyszłość z nadzieją na rozwój”. Inni twierdzili, że gatunek ten jest „płynny i plastyczny”, łącząc technologię, kulturę afrykańską i „inne wpływy”.
Najważniejsze dzieła afrofuturyzmu obejmują powieści Samuela R. Delany’ego i Octavii Butler, płótna Jean-Michela Basquiata i Angelberta Metoyera, oraz fotografię Renée Cox. Jeśli chodzi o muzyków afroturystycznych, wymienia się takich twórców jak: grającego awangardowy jazz Sun Ra; bliźniacze grupy muzyczne Parliament-Funkadelic; zespół Earth, Wind & Fire z ich otwartym afrocentrycznym symbolizmem, odważnymi strojami scenicznym oraz pełnymi nadziei wizjami suwerennej przyszłości czarnej społeczności; współpracę Herbie Hancocka z Robertem Springettem i innymi artystami wizualnymi podczas rozwijania jego użycia syntezatorów. Można również wspomnieć o takich twórcach jak Jonzun Crew, Warp 9, Deltron 3030, Kool Keith.