et al. (eds.). Technicolor: Race, Technology, and Everyday Life. NYU Press. pp. 154–176. ISBN 9780814736043..
Nowsze pokolenie artystów tworzy muzykę afrofuturystyczną na głównym nurcie – na przykład Janelle Monáe, Outkast, Missy Elliott, Solange, kompozytorka jazzowa Nicole Mitchel i Erykah BaduLa Ferla, Ruth (12 December 2016). „Afrofuturism: The Next Generation”. The New York Times. ISSN 0362-4331.Dery, Mark (1994). „Black to the Future: Interviews with Samuel R. Delany, Greg Tate, and Tricia Rose”..
Krytyka kulturowa w latach 90. XX wieku Na początku lat 90. Mark Dery w swoim eseju z 1993 roku Black to the Future zaczął pisać o cechach, które jego zdaniem były wspólne dla afroamerykańskiej science fiction. Dery nazwał to zjawisko afrofuturyzmem. O sztuce afrofuturystycznej pisali tacy uczeni jak Alondra Nelson, Greg Tate, Tricia Rose, Kodwo Eshun i inni. W wywiadzie Alondra Nelson wyjaśniła afrofuturyzm jako sposób patrzenia na pozycję podmiotu osób czarnoskórych, który obejmuje tematykę alienacji i aspiracji do utopijnej przyszłości. Często eksplorowanym tematem jest idea „obcego” lub „innego”Nelson, Alondra (2010).