Pierwszy zachowany zapis historyczny związany jest z lokowaniem miejscowości na prawie niemieckim. W 1337 kanonik poznański Przybysław, oddał sołtysowi Michałowi, włodarzowi z Łęgu koło Śremu swoje dobra w Binkowie, otrzymane w posiadanie od kapituły poznańskiej, w celu lokowania ich na prawie niemieckim, na małych łanach flamandzkich. Według aktu lokacyjnego sołtys miał posiadać we wsi dwa łany wolne z karczmą, kuźnią i piekarnią, jatkami mięsnymi i jeziorem. Po 8 latach wolnizny czyli zwolnienia od wszelkich podatków kmiecie mieli płacić z każdego łanu po 4 ćwiertnie żyta, pszenicy, owsa i po jednym wiadrunku. Wszystkie inne świadczenia mieli płacić tak jak wsie dóbr stołu biskupa poznańskiego, założone na prawie niemieckim.
W 1400 Jan i Mikołaj, sołtysi z Binkowa, nabyli od opata lubińskiego sołectwo lokowanej na prawie niemieckim wsi Mościeszyce (obecnie to Mościszki). W 1420 odnotowano, że wsie Binkowo graniczy z Chrząstowem. W 1422 Włodek Oleski i Mikołaj Górka kanclerz kapituly poznańskiej zawarli ugodę w sprawie granic pomiędzy wsiami Olsze i Binkowo.