Nad ranem 3 grudnia 1984 północno-zachodni narożnik wieży zawalił się, a dzień później kolejny fragment uległ destrukcji. Ruiny wysadzono 8 grudnia 1984, niszcząc przy tym część korpusu nawowego wraz z organami Kaltschmidta. W 1986 roku niezabezpieczony dach nawy został zniszczony podczas burzy. W latach 1987–1988 rozpoczęto prace rekonstrukcyjne, 2 września 1988 wmurowano kamień węgielny pod odbudowę, a w 1989 wzniesiono fundamenty wieży. Zdecydowano się na rekonstrukcję w kształcie nawiązującym do wyglądu budowli w średniowieczu. W 1991 odbudowę kontynuowano pod nadzorem architekta Hansa-Axela Pietscha, 20 maja 1993 uroczyście uruchomiono dzwony, a 18 września 1994 zainstalowano hełm wieży. W latach 2012–2013 odrestaurowano korpus nawowy.
Architektura i wyposażenie Świątynia gotycka, trójnawowa, o układzie halowym. Ma długość 8 przęseł, przykrywają ją sklepienia krzyżowo-żebrowe. Podstawa wieży jest kamienna, a wyższe piętra – ceglane i udekorowane blendami. Wieża wznosi się na wysokość 78,5 m, a sam hełm ma wysokość 26,5 m.