Odbył łącznie 11 misji do Etiopii w latach: 1904–1905, 1908–1909, 1913, 1920–1921, 1923–1924, 1926, 1928–1929, 1934, 1942–1943, 1943–1944 i 1946, podczas których studiował wierzenia i zwyczaje Felaszy.

Bezskutecznie szukał wsparcia w Alliance israélite universelle w celu ochrony Felaszy przed chrystianizacją. Utworzył komitety „pro-Falasha” we Włoszech i Niemczech, aby zebrać fundusze na edukację żydowską dla Felaszy w Abisynii i za granicą. Podczas swojej trzeciej misji w 1913 założył szkołę dla Felaszy w Dembesze. W latach 1915–1919 wykładał na Uniwersytecie Genewskim. Po I wojnie światowej przeniósł centrum diałalności „pro-Falasha” do Stanów Zjednoczonych i dzięki zaangażowaniu nowojorskiego American „Pro-Falasha” Committee w maju 1923 roku w Addis Abebie otwarto szkołę z internatem dla dzieci Felaszy.

W 1927 zamieszkał na stałe w Tel Awiwie, przy ul. Vitkina 10. Podbój Etiopii przez Włochy w latach 1935–1936 utrudnił angażowanie się w działania na rzecz Żydów w tym kraju, a II wojna światowa całkowicie je powstrzymała. Po II wojnie światowej i utworzeniu państwa Izrael, przekonał Agencję Żydowską do podjęcia zaangażowania w pracę edukacyjną wśród Felaszy.