Powtarza też jego informacje genealogiczne.
Ewaryst Andrzej Kuropatnicki w swojej pracy z 1789 roku przytacza herb za wcześniejszymi autorami, ale pisze, że nie wiadomo kiedy i od kogo został nadany.
Piotr Nałęcz-Małachowski w Zbiorze nazwisk szlachty z 1790 roku zamieścił opis herbu tożsamy z opisami autorów poprzednich.
Emilian Szeliga-Żernicki w Die polnische Adel z 1900 roku podał, że pole herbu jest błękitne, a salamandra zwrócona jest w lewo.
Ten sam autor w Die polnischen Stammwappen z 1904 roku podał, że pole herbu jest błękitne lub srebrne, a salamandra zwrócona jest w lewo.
Juliusz Karol Ostrowski w swojej pracy z lat 1897–1906 zamieścił herb, powołując się na Okolskiego, Niesieckiego, Żernickiego, Borkowskiego i Rietstapa, ale u niego zwierzę zwrócone zostało w prawą stronę.
Teodor Chrząński w Tablicach odmian herbowych z 1909 roku odmalował herb zgodnie z opisem m.in. Niesieckiego, dając pole srebrne.
Herbowni Tadeusz Gajl podaje następujące rodziny herbownych:
Chrząszcz, Dembowski, Deszkowski, Kajsza, Kasicki, Kaszyc, Kaszycki, Kaysza, Koszycki, Pielesz, Pieleszyc, Sampoliński, Sępoliński.
Nazwiska Chrząszcz, Deszkowski, Kaszycki i Pielesz wymieniał już Okolski. Nazwiska Kaszyc i Sampoliński pojawiły się u Żernickiego. Nazwisko Kajsza z herbem Salamandra odnotowano na Litwie.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Herby szlacheckie