Od 1918 pełnił służbę w Wojsku Polskim. 15 lipca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich, pełniący służbę w 2 batalionie wartowniczym w Krakowie, został mianowany z dniem 1 czerwca 1919 podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 80 z 26 lipca 1919, poz. 2712.. Na początku 1922 został zdemobilizowany w stopniu porucznika piechoty i przydzielony w rezerwie do 17 pułku piechoty w Rzeszowie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 2011. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
W 1926 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i otrzymał tytuł doktora praw. Od 1927 pracował zawodowo w notariacie. Od 1934 do 1939 był notariuszem w Pilźnie. Pracę zawodową łączył z działalnością społeczną i kombatancką. Pełnił funkcję prezesa powiatowej Ligi Morskiej i Kolonialnej, członka zarządu powiatowego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, członka zarządu powiatowego Związku Legionistów Polskich, członka zarządu powiatowego i delegata do zarządu okręgowego Związku Strzeleckiego. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Bochnia i posiadał przydział do 16 pułku piechoty w Tarnowie.