W 1462 Sędziwój z Czacza zapisał po 200 grzywien posagu oraz wiana swojej żonie Barbarze na połowie swych dóbr, przypadających mu z podziałów pomiędzy braćmi, w tym m.in. na połowie Brońska. W 1487 Wincenty Czacki z Jeżewa zapisał swojej żonie Apolonii po 200 grzywien posagu oraz wiana na połowie swych części z działów z braćmi Janem i Mikołajem dziedzicami niedzielnymi z Czacza, w tym m.in. w Brońsku. W 1489 Wincenty dał w działach bratu Janowi Czackiemu połowy wsi Czacz oraz Brońska, które przypadły mu po śmierci brata Mikołaja Czackiego, kanonika poznańskiego.
W 1497 Wincenty Czacki, łożny królewski otrzymał od króla polskiego Jana Olbrachta prawo do dóbr w Czaczu i Brońsku skonfiskowanych z powodu zaniedbania obowiązku wyprawy wojennej, m.in. przez kanonika poznańskiego Mikołaja Czackiego.
Zachowały się także przekazy historyczne o zwykłych mieszkańcach wsi. W 1436 Jan Granowski był dłużny 64 grosze sołtysowi z Brońska zwwanemu Maj. W 1510 chłopka Jadwiga pozwała Macieja Górzyńskiego o zabicie swego męża, kmiecia w Brońsku, który był poddanym Czackich.