W 1968 Edwards rozpoczął współpracę z położnikiem i ginekologiem Patrickiem Steptoe, który wprowadził laparoskopię w ginekologii na terenie Wielkiej Brytanii. Była techniczką laboratoryjną i badała zapłodnienia in vitro, obserwując każdy przypadek i notując szczegóły. Więcej czasu spędzała w laboratorium w Oldham, rejestrując wyniki monitorowania endokrynologicznego, organizując sprzęt i materiały laboratoryjne oraz wykonując różne testy. Czasem samodzielnie zarządzała laboratorium.
Była jedyną osobą poza amerykańskim naukowcem Josephem Schulmanem, którą Edwards wpuścił do swojego laboratorium. W 1969 pojechała z Edwardsem do Kalifornii na badania. Jej rola w badaniach była na tyle znacząca, że gdy wzięła urlop z powodu opieki nad matką, prace wstrzymano.
Z powodu nieprzychylności krajowej agencji Medical Research Council, która odrzuciła wniosek o dofinansowanie badań, oraz z powodu depresji Edwardsa, w 1974 Purdy umożliwiono porzucenie badań i pracę nad innym projektem. Ona jednak zachęciła Edwardsa do kontynuowania badań.