W 1966 obronił pracę doktorską Zależność między wybranymi cechami somatycznymi i motorycznymi a osiągnięciami sportowymi czołowych miotaczy Polski napisaną pod kierunkiem Czesława NiżankowskiegoKatalog prac doktorskich AWF we Wrocławiu. Równocześnie pracował jako trener miotaczy w AZS-AWF Wrocław, a jego zawodnikami byli m.in. Lucyna Krawcewicz, Piotr Gaździk i Jan Majchrowski. Współpracował także z polską kadrą w rzucie młotem. Pod koniec lat 60. rozpoczął pracę z wieloboistami, m.in. Ryszardem Skowronkiem.
W 1970 rozpoczął pracę w nowo utworzonej Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Katowicach (od 1979 działającej pod nazwą Akademia Wychowania Fizycznego). Początkowo kierował tam Zakładem Dydaktyki Wychowania Fizycznego i Sportu, w latach 1972–1975 był dyrektorem Instytutu Wychowania Fizycznego i Sportu, od 1981 kierował Katedrą Sportów Indywidualnych. W latach 1978–1984 był prorektorem, w latach 1984–1990 rektorem AWFKatedra Sportów Indywidualnych. W 1976 uzyskał w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Sterowanie treningiem i prognozowanie wyników w dziesięciobojuAkademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie 1929/1930-2009/2010. Księga pamiątkowa, wyd. Estrella, Warszawa 2010, s. 501.