W 1913 roku wydał książkę Siach ha-sade, będącą komentarzem do porządku Moed w Misznie. W związku ze zniszczeniem Sochaczewa podczas działań wojennych podczas I wojny światowej, Fromer przeniósł się do Warszawy, gdzie, aby utrzymać rodzinę, podejmował się ciężkiej pracy fizycznej. W 1918 roku zastąpił swojego wuja, Icchaka Gutensztejna, na stanowisku rabina w Koziegłowach. W Koziegłowach utworzył własną jesziwę, w której kształcił 50 uczniów. Nadano mu przydomek „Kozieglower row” („Mistrz z Koziegłów”). W związku z konfliktem z miejscowym księdzem oraz jednym z bogaczy, we wrześniu 1921 roku opuścił Koziegłowy i zamieszkał w Zawierciu. W Zawierciu został przywódcą grupy chasydów będących wcześniej zwolennikami dynastii Borensztejnów, wznowił także działalność swojej jesziwy. Kandydował jako przedstawiciel chasydów sochaczewskich i gerskich na stanowisko rabina, głosowanie jednak przegrał.