W styczniu 1972 roku formalnie rozpoczęto poszukiwania nowej konstrukcji oraz określono wymagania.
Decydenci oczekiwali stworzenia śmigłowca o zwiększonej przeżywalności, większej manewrowości oraz lepszych osiągach w szerokim spektrum warunków atmosferycznych. Wymogiem było również zastosowanie dwóch silników, które gwarantowały większe bezpieczeństwo i niezawodność w trakcie lotu, większy udźwig oraz osiągi. Przy czym napęd cechować miał się solidną konstrukcją odporną na wysokie obciążenia przy realizacji misji bojowych oraz jednocześnie niskim poziomem skomplikowania ułatwiającym serwisowanie i naprawy. W ramach postępowania miały zostać przeprowadzone rygorystyczne testy opracowanych prototypów pod kątem spełnienia wymagań.
Do rywalizacji w programie stanęły dwie firmy: Boeing Vertol z koncepcją śmigłowca YUH-61 oraz Sikorsky Aircraft ze swoim YUH-60. Boeing zbudował trzy egzemplarze prototypowe (numery seryjne 73-21656, 73-21657 i 73-21658). Pierwszy egzemplarz oblatano 29 listopada 1974 roku. Od 1975 roku prowadzono testu obu zgłoszonych do konkursu śmigłowców. Równocześnie Boeing Vertol ukończył czwarty egzemplarz prototypowy, przeznaczony na rynek cywilny, oznaczony jako Model 179. Wariant cywilny dedykowany był do przewozu 14–20 pasażerów w zależności od konfiguracji.