Święta Katarzyna Aleksandryjska – obraz olejny namalowany przez Rafaela ok. 1507 lub w 1508 roku. Od 1839 roku obraz znajduje się w zbiorach National Gallery w Londynie.
Obraz przedstawia św. Katarzynę Aleksandryjską. Zgodnie z przyjętą ikonografią święta została ukazana z kołem zębatym, którym według legendy miała być torturowana przez cesarza Maksencjusza za przejście na chrześcijaństwo. Na obrazie zabrakło jednak innych atrybutów jej męczeństwa: miecza, gałązki palmowej, księgi, korony. Święta Katarzyna sprawia wrażenie pogrążonej w ekstazie. składa na sercu dłoń, kieruje swój wzrok ku niebu, na jej ustach jest dostrzegalne zaskoczenie. Jej układ rąk odznacza się pewną zmysłowością. Święta jest ukazana na tle spokojnego wiejskiego krajobrazu, od którego wyraźnie się odcina. Spowite mgiełką złote światło reprezentuje nadprzyrodzoną moc bądź boską obecność. Gama barw ogranicza się do czerwieni, żółci, błękitu, zieleni i brązu. Francuski historyk sztuki stwierdził, że na obrazie Rafael ukazał doznanie radości obcowania z Bogiem.