Moja Lolita.
Największą popularność przyniosła jej seria Wiedźmy z Kijowa (ros. Ведьмы Киева), którą rozpoczęła w 2005 książką Miecz i krzyż. Cykl łączy elementy kryminału i fantasy, podejmując tematykę tożsamości kulturowej Kijowa jako miasta pogranicza pomiędzy Rosją a Ukrainą.
Początkowo planowano, że trzeci tom serii – Przepis Mistrza – ukaże się jesienią 2011 roku. Na stronie internetowej autorki opublikowano osiem pierwszych rozdziałów, jednak do 2014 roku książka nie została wydana. W zamian w 2011 roku ukazały się trzy inne powieści z serii.
W 2014 ukazała się jej książka wspomnieniową Как я была скандальной журналисткой. Natomiast jej powieść urban fantasy z 2020 Киевские ведьмы. Бесы с Владимирской горки inspirowana była historycznymi epidemiami dżumy i cholery w Kijowie.
Poglądy Łuzina uważa, że Ukraina, Białoruś i Rosja mają wspólne korzenie sięgające Rusi Kijowskiej. Rosję określiła jako „córkę Ukrainy”.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Łada Łuzina na portalu goodreads Łada Łuzina na portalu Lubimyczytać.pl
Kategoria:Ukraińscy pisarze XXI wieku Kategoria:Ukraińscy dramaturdzy Kategoria:Ukraińscy poeci XXI wieku Kategoria:Ukraińscy dziennikarze Kategoria:Ukraińscy krytycy Kategoria:Ukraińskie osobowości telewizyjne Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Urodzeni w 1972