Masakra w Hula – masakra, która miała miejsce między 31 października a 1 listopada 1948 w miejscowości Hula w Libanie, położonej 3 km na zachód od kibucu Manara, niedaleko rzeki Litani.
Przebieg W ramach Operacji Hiram wieś została zajęta 24 października przez Brygadę Karmeli Sił Obronnych Izraela (IDF) bez żadnego oporu. Kobiety i dzieci zostały wypędzone, a większość mężczyzn w wieku od 15 do 60 lat rozstrzelano. Łącznie w jednym domu, który później został wysadzony, zamordowano od 35 do 58 mężczyzn. Jeden izraelski oficer został postawiony przed sądem wojskowym, skazany i początkowo otrzymał karę 7 lat więzienia, która została następnie skrócona do jednego roku w wyniku apelacji.
Skutki i postępowanie sądowe Dwóch oficerów zostało uznanych za odpowiedzialnych za masakrę i zgłoszonych jako zbrodniarze wojenni przez swojego przełożonego, Dova Yermiję. Jednym z nich był porucznik Szmuel Lahis, dowódca kompanii, który został oskarżony o morderstwo przez izraelski sąd wojskowy. Podczas procesu Lahis bronił się twierdząc, że zbrodnia miała miejsce poza granicami Izraela. Sąd wojskowy odrzucił tę linię obrony, ale przyznał mu możliwość odwołania się do Sądu Najwyższego. W tej samej sprawie rząd izraelski argumentował, że Najwyższy Sąd nie ma prawa interpretować prawa wojskowego.