Konstytucja Turkmenistanu, uchwalona 18 maja 1992 roku i wielokrotnie nowelizowana (w tym w latach 2008 i 2016), stanowi fundamentalny akt prawny tego państwa. Dokument ten odzwierciedla zarówno ambicje polityczne, jak i uwarunkowania historyczne i społeczne Turkmenistanu, który po rozpadzie Związku Radzieckiego budował nową tożsamość narodową i państwową. Konstytucja otwiera preambuła, w której podkreśla się niezależność, suwerenność i neutralność kraju. Odwołuje się ona do wartości takich jak sprawiedliwość, demokracja i poszanowanie praw człowieka, a także do tradycji i jedności narodu turkmeńskiego. Jest to wyraźne odwołanie do idei budowy silnego państwa narodowego, ale też deklaracja jego otwartości na wartości uniwersalne.
Podstawy ustroju państwa Turkmenistan w swojej Konstytucji definiuje się jako niezależna, świecka i demokratyczna republika, w której naród jest jedynym źródłem władzy. Cechą charakterystyczną jest podkreślenie neutralności państwa – Turkmenistan w sposób formalny i jednoznaczny ogłosił trwałą neutralność, która została uznana przez Zgromadzenie Ogólne ONZ. Neutralność ta oznacza, że Turkmenistan nie uczestniczy w sojuszach wojskowych i stara się utrzymywać pokojowe stosunki z innymi krajami.