Na jego powierzchni czasem występują krótkie kolce.
Odnóża są stosunkowo długie, a najdłuższa jest para czwarta lub druga. Skopule występują na stopach i w odsiebnych częściach nadstopiów. Stopy wieńczą ząbkowane pazurki i przypazurkowe kępki szpatułkowatych szczecinek.
Opistosoma (odwłok) jest w zarysie owalna z zaokrąglonym przodem i lekko zwężonym tyłem. Na jej wierzchu widnieje ciemny pośrodkowy znak o kształcie lancetowatym lub rombowatym.
Zachowanie i występowanie thumb|Samica strzegąca kokonu Śmiertki bytują głównie na powierzchni gleby, trawach i roślinności zielnej. Przemieszczają się szybko i zwinnie. Aktywnie polują na ofiary, nie tworzą sieci łownych. Samica wytworzony kokon jajowy o zwykle pergaminowej fakturze umieszcza na gałązkach, łodygach liściach lub kamieniach i strzeże go przed zagrożeniami.
Przedstawiciele rodzaju występują w palearktycznej Eurazji, Indiach, Afryce i obu Amerykach. W Polsce stwierdzono siedem gatunków.
Taksonomia thumb|Śmiertek mrówczyn thumb|Thanatus coloradensis, samica z kokonem thumb|Thanatus atratus thumb|Śmiertek cętkowany Takson ten wprowadzony został w 1837 roku przez Carla Ludwiga Kocha. Gatunkiem typowym jest Araneus formicinus. Wprowadzony w 1932 roku przez Eugène’a Simona Paratibellus zsynonimizowany został z Thanatus w 2008 roku.
Do rodzaju zalicza się 94 opisane gatunki:
Przypisy
Kategoria:Ślizgunowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1837 roku