Pisarz cytuje wprost hymn bożonarodzeniowy autorstwa bpa Hansa Adolpha Brorsona. Akcja w drugiej połowie baśni toczy się w Wigilię Bożego Narodzenia, stąd podtytuł utworu.
Polskie przekłady Jak w przypadku innych baśni Andersena historia tłumaczeń Ostatniego snu starego dębu na język polski sięga początku XX wieku: 1900 – Ostatni sen starego dębu: 1931 – Ostatni sen starego dębu (Baśń Bożego Narodzenia): (podtytuł w wydaniu z 1956 Baśń wigilijna) 1938 – Sen starego dębu: 2006 – Ostatni sen starego dębu: (z oryginału duńskiego)
Fabuła Streszczenia dokonano na podstawie wersji duńskiej.
Wysoko na zboczu, przy otwartej plaży rośnie bardzo stary dąb. Ma dokładnie trzysta sześćdziesiąt pięć lat. Dla drzewa ten długi czas jest jak dni dla ludzi, gdyż drzewo nie śpi w nocy, lecz całą zimę. Dąb jest aktywny przez trzy pory roku – wiosnę, lato i jesień – a zima to jego czas snu.