Budowa Proponowana w 2016 roku rakieta Irtysz wykorzystuje istniejące rozwiązania napędowe i narzędzia produkcyjne. Ma ona zastąpić wycofane systemy z rodziny Zenit oraz rakiety Proton. Początkowo będzie to dwustopniowa rakieta nośna, z możliwością dołączenia trzeciego stopnia Blok DM-03 dla misji wymagających orbity geostacjonarnej. Rakieta będzie wykorzystywać infrastrukturę naziemną powstałą dla rakiety Zenit, a także będzie korzystać z kompleksu startowego nr 45 kosmodromu Bajkonur.
Zbiorniki paliwa o średnicy 4,1 metra umożliwią wykorzystanie narzędzi produkcyjnych stworzonych dla rakiet Proton; średnica ta jest większa niż w przypadku Zenita, co pozwoli ona na zwiększenie ilości paliwa przy tej samej wysokości rakiety. Napęd oparty będzie na mieszance paliwowej RP-1 i ciekłego tlenu, co stanowi ekologicznie korzystniejszą alternatywę wobec toksycznych paliw hipergolicznych stosowanych w rakietach Proton, co jest zgodnie z wymaganiami strony kazachskiej.