thumb|Ofensywa kaukaska armii osmańskiej, 1918 Bitwa o Baku (, , ) – starcie zbrojne stoczone w sierpniu i wrześniu 1918 roku między wojskami koalicji osmańsko-azerbejdżańskiej dowodzonymi przez Nuriego Paszę a siłami bolszewicko-radzieckimi, zastąpionymi później przez wojska brytyjsko-ormiańsko-białogwardyjskie dowodzone przez gen. mjr. Lionela Dunsterville’a o kontrolę nad miastem Baku. Bitwa stanowiła decydujący etap kampanii kaukaskiej w trakcie I wojny światowej, a jednocześnie element wojny domowej w byłym Imperium Rosyjskim.
Tło W 1917 roku rosyjski Front Kaukaski upadł po abdykacji cara Mikołaja II. 9 marca 1917 roku powołano Specjalny Komitet Zakaukaski, aby wypełnić lukę administracyjną na terenach Zakaukazia zajętych w toku wojny przez siły Rządu Tymczasowego Rosji. Administracja ta, w skład której wchodzili przedstawiciele grup ormiańskich, azerskich i gruzińskich, nie przetrwała długo. W listopadzie 1917 roku w Tyflisie utworzono pierwszy rząd niepodległego Zakaukazia, który po przejęciu władzy w Piotrogrodzie przez bolszewików przyjął nazwę Komisariatu Zakaukaskiego. 5 grudnia 1917 roku ten nowy organ zatwierdził rozejm w Erzincanie, podpisany przez Rosjan z dowództwem osmańskiej 3 Armii. Rosyjscy żołnierze w większości opuścili front i wrócili do swoich domów.