Od 1954 członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pełnił funkcję członka egzekutyw OOP i POP PZPR w resorcie i na placówkach, był także I sekretarzem POP PZPR przy ambasadzie w Teheranie (od 1965) i w Rzymie (1980–1981), I sekretarzem Komitetu Zakładowego przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych (1983–1986) oraz lektorem KC PZPR (od lat 60.). Od 1956 starszy radca w Wydziale Bliskowschodnim MSZ, następnie attaché ambasady PRL w Kairze (1957–1960), II sekretarz ambasady RP w Teheranie (1962–1965), I sekretarz i radca polityczny ambasady RP w Brukseli (1967–1972). Od sierpnia do października 1968 pozostawał też chargé d’affaires ambasady w Belgii. W 1972 został wicedyrektorem Departamentu IV MSZ, odpowiedzialnego za stosunki z państwami romańskimi. Od 1977 do 1982 pozostawał radcą – ministrem pełnomocnym w ambasadzie PRL w Rzymie, równocześnie od 1 maja 1980 do 15 kwietnia 1982 pozostawał konsulem generalnym PRL w San Marino. W latach 80. doradca ministra i wicedyrektor Departamentu Studiów i Programowania MSZ. Od 1989 do 1990 radca – minister pełnomocny w ambasadzie w Paryżu.