Od 1993 roku był wykładowcą katedry twórczości dokumentalnej FAMU, w latach 2002–2018 jej kierownikiem (zastąpił Olgę Sommerovą). W tym okresie skupiał się przede wszystkim na działalności dydaktycznej. Na FAMU stał się znaczącą inspiracją dla wielu swoich studentów, np. Víta Klusáka i Martina Marečka.
W 2006 roku zaprezentował swój kolejny film Záviš, kníže pornofolku pod vlivem Griffithovy Intolerance a Tatiho Prázdnin pana Hulota aneb Vznik a zánik Československa (1918–1992). Następnym filmem ukończonym w 2011 roku jest Tmář a jeho rod aneb Slzavé údolí pyramid. Ostatnim filmem, wprowadzonym do kin pod koniec 2019 roku, stał się obraz zatytułowany Komunismus a síť aneb Konec zastupitelské demokracie.
Zdjęcia do większości jego filmów realizował Karel Slach. Za swoje filmy dwukrotnie, w latach 2000 i 2002, otrzymał nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Igławie; wiele światowych festiwali zaprezentowało jego autorską retrospektywę.
Doświadczywszy życia w USA, w wywiadach oraz filmach odnosił się do społeczeństwa po 1989 roku z równie bezkompromisowym i krytycznym dystansem, jak do wydarzeń w socjalistycznej Czechosłowacji lat 60.
Karel Vachek zmarł 21 grudnia 2020 roku w Pradze w wieku 80 lat. Pochowany został w rodzinnym Tišnovie.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Czescy reżyserzy filmów dokumentalnych Kategoria:Urodzeni w 1940 Kategoria:Zmarli w 2020