Tymczasem niewidziana wcześniej wersja Hatsune Miku wędruje między ekranami w Japonii, szukając pomocy. Pochodzi ona z ponurego i nieprzyjaznego Sekai, które powstało z uczuć ludzi pogrążonych w depresji i rozważających porzucenie swoich twórczych ambicji, ponieważ wierzą, że nie są w stanie ich spełnić. W rezultacie ta wersja Miku jest przygnębiona i samotna, zniechęcona niepowodzeniami w próbach nawiązania emocjonalnego kontaktu poprzez piosenkę z osobami, których uczucia ukształtowały jej Sekai. Szuka więc pomocy u członków wszystkich pięciu zespołów, którzy pomagają jej udoskonalić piosenkę i odzyskać pewność siebie. Pełna nowej energii ponownie próbuje dotrzeć śpiewem do ludzi, ale znów kończy się to porażką.
Kiedy osoby, których emocje stworzyły jej Sekai, pogrążają się coraz bardziej w depresji, samotna Miku zaczyna tracić nadzieję i przenosi pięć grup do swojego świata. Tam zespoły stają się świadkami codziennych zmagań tych ludzi i bezskutecznie próbują przekonać Miku, by się nie poddawała. Miku ze łzami w oczach dziękuje im za starania i odsyła ich, a jej samotne Sekai zostaje pochłonięte przez ocean ciemności, który rozprzestrzenia się także na inne Sekai, porywając każdą z innych wersji Hatsune Miku.