Wyposażenie i jego zmiany thumb|Mostek „Cayuga” ok. 1951, z widocznym dalocelownikiem Mk 6 i oryginalnym wysokim masztem „Cayuga” i „Athabaskan” otrzymały najnowsze brytyjskie wyposażenie kierowania ogniem w postaci wieży dalocelownika Mk 6 z dwoma parabolicznymi antenami radaru artyleryjskiego Type 275 po bokach, umieszczonej na dachu nadbudówki dziobowej, odróżniającej je wizualnie od wcześniejszych okrętów. Kanadyjskie niszczyciele budowy powojennej od początku miały wysoki maszt kratownicowy z radarem wykrywania celów nawodnych Type 293 na fale decymetrowe (z anteną w obudowie w formie krążka, potocznie określaną jako „ser” – cheese). Na krótkim maszcie rufowym instalowano starszy radar dozoru ogólnego Type 291 na fale metrowe z anteną w formie litery „X”. Standardowo niszczyciele typu Tribal miały hydrolokator (Asdic) typ 144.
Po modernizacji przeprowadzonej do 1953 roku na „Cayuga” zamieniono maszt kratownicowy na niższy i bardziej masywny podaje, że na niszczycielach kanadyjskich nowy maszt montowano dopiero w latach 1953–1955, lecz na zdjęciu z 1954 roku, podczas tury w Korei rozpoczętej w listopadzie 1953 roku, „Cayuga” ma już nowy maszt ()..