Dąbcze – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Rydzyna.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XIV wieku. Wymieniona pierwszy raz w dokumencie zapisanym po łacinie z 1391 jako Damecz, 1395 Dampcze, 1407 Damesz, 1420 Damiec, 1446 Dambecz, 1479 Damecz zwany Brothky, 1530 Daniecz, 1564 Dawniecz.
Wieś była własnością szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej z rodu Czyrnińskich oraz Rydzyńskich z Rydzyny. W 1420 leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. Od 1410 miejscowość należała do parafii Rydzyna w dekanacie Śrem.
W 1391 odnotowany został proces sądowy jaki toczyli Tworek oraz Szczepan z Tworzanic z panem Jarostem z Sulęcina koło Środy w powiecie pyzdrskim właściciela w Dąbczu. W 1395 miał miejsce spór o granice pomiędzy właścicielami Dąbcza oraz Tworzanic. Pełnomocnicy Jana Czyrnińskiego z Czerniny na Dolnym Śląsku, dziedzica w Rydzynie oraz w Dąbczu oraz Tworzyjańskich z Tworzyjanic, (obecnie Tworzanice) domagali się w sądzie zburzenia starych kopców granicznych pomiędzy Dąbczem i Tworzyjanicami oraz usypania nowych. W 1479 odnotowano we wsi łany opuszczone t.zw. Zegadłowskie (org. Zegadlowskye), zwane też Brodki, a także okoliczne łąki oraz wręby leśne.