Popowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Pątnów. Znajduje się w odległości 6 km od Wielunia w kierunku południowym.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie sieradzkim.
Historia Miejscowość historycznie należy do ziemi wieluńskiej oraz pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XIII wieku. Wymieniona pierwszy raz w dokumencie zapisanym po łacinie w latach 1236-49 jako "villa filiorum Splotovic et Woyslaus", a później w 1459 jako "Popowycze".
Miejscowość została odnotowana w historycznych dokumentach własnościowych, prawnych i podatkowych. W latach 1236-46 Jan, prepozyt z Rudy, nadał kościołowi św. Wojciecha w Rudzie wieś utożsamianą z Popowicami, którą kupił od synów Splotovica i Wojsława. W 1459 jeden z dokumentów wymienia imiennie sołtysa Popowic Bartłomieja. W 1477 arcybiskup zatwierdził ugodę sołtysów w Popowicach. W latach 1511–1518 wieś liczyła 13 łanów i znajdowała się w powiecie wieluńskim. W 1520 przynależała do parafii Kadłub. Sołtys popowicki płacił plebanowi 1,5 grzywny w ramach dziesięciny.