W średniowieczu miejscowość była wsią pograniczną pomiędzy Koroną Królestwa Polskiego a Nową Marchią. Według krzyżackich źródeł spisanych w latach 1402-1408 granica Wielkopolski z Nową Marchią przebiegała koło Drawska wzdłuż Noteci, a następnie wzdłuż rzeki Drawy, która koło Drawska wpada do Noteci. Dalej biegła w górę rzeki. Według krzyżaków dawniejsza granica rzekomo biegła od Drawska wzdłuż Noteci do ujścia Gwdy. Falsyfikat z końca XV wieku podaje natomiast, że w 1251 granica Wielkopolski z Nową Marchią biegła wzdłuż rzeki Drawy aż do jej ujścia do Noteci przebiegając koło pól wsi Drawsko oraz przez środek niezidentyfikowanego jeziora "Korffin", które po połowie należało do mieszkańców Drawska leżącego w Koronie Królestwa Polskiego, a w połowie do mieszkańców leżącej w Nowej Marchii wsi Bielice (łac. Pelitzenses, obecnie Stare Bielice). Odnotowano także jaz przyległy do pól wsi Drawsko, a zbudowany przez mieszkańców wsi Bielice, służący do łowienia ryb w rzece.