Trzej rybacy płacili po 3 floreny 14 groszy czynszu za prawo do łowienia w Noteci oraz dawali razem 4 floreny za prawo do łowienia w Drawie. Trzej karczmarze posiadali mało roli, a także łąki i ogrody. Jeden z nich płacił czynsz w wysokości jednego florena 18 groszy, a pozostali po jednym florenie i 6 groszy. We wsi odnotowano dwóch zagrodników. Sołtysi zobowiązani byli do posługi na koniu, kmiecie do robocizny sprzężajem przez 2 dni w tygodniu, a pozostali wieśniacy do robocizny pieszej dla zamku w Wieleniu. Pacht miodowy z Drawska wynosił 23 kłody i 3 ćwierci miodu. Według zachowanych dokumentów odnotowano, że wydajność miodu spadła z powodu zniszczenia drzew i puszczy przez nowo utworzone stawy. Do Drawska należały także osady leśne: Kamiennik i Chełst. W 1580 podatek ze wsi zapłacił Piotr Czarnkowski kasztelan poznański od 19 półłanków (w tym połowę łana miał karczmarz oraz rybak), a także od 7 zagrodników, 7 komorników, 3 rybaków, młyna o nazwie Drawski Młyn, a także od wyszynku gorzałki.
W następnych wiekach była jednym z miejsc zamieszkania mazurów wieleńskich. Do czasu rozbiorów leżała w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.