W listopadzie 1918, po powrocie do Tarnobrzegu, wstąpił do 9 kompanii 17 pułku piechoty. 20 marca 1919 został przeniesiony do 1 pułku piechoty Legionów na stanowisko dowódcy plutonu 10 kompanii i jednocześnie pełniącego obowiązki oficera broni pułku. Za zajęcie Wilna w kwietniu 1919 został odznaczony Krzyżem Walecznych. Następnie objął dowództwo 12 kompanii, a później dowodził 9 kompanią. Wyróżnił się 26 maja 1919 w boju pod Zalesiem. 15 lipca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 czerwca 1919 podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 80 z 26 lipca 1919, poz. 2712. W maju 1920 został przeniesiony z batalionu zapasowego 1 pp Leg. w Jabłonnie do batalionu zapasowego 66 pułku piechoty w Toruniu na stanowisko dowódcy kompanii, jako ppor. Józef Sadacki, przeniesiony do baonu zapasowego 64 pp.. W końcu lipca 1920 wyruszył na front jako dowódca 9 kompanii III batalionu 4 pułku pomorskiego, późniejszego 263 pułku piechoty. W sierpniu 1920, po rozwiązaniu 253 pp, został wcielony do 144 pułku strzelców i wyznaczony na stanowisko dowódcy 11 kompanii. 30 września 1920 na przyczółku mostowym na rzece Jasiołda został ciężko ranny w szczękę. Po rocznym leczeniu został przeniesiony do 66 pułku piechoty w Chełmnie na stanowisko dowódcy kompanii.