Kolejny traktuje o trzech rodzajach magii: naturalnej, artyficjalnej i demonicznej, podając liczne jej przykłady. Następnie przytacza autor przykłady czarnoksiężników od biblijnych: wróżki z Endor i Szymona Maga po prawie sobie współczesnych. Rozważa szeroko, co czarownicy potrafią, a czego nie potrafią dokonać, szczególnie zatrzymując się nad ich zlotami, czyli sabatami. Osobny rozdział poświęca różnego rodzaju upiorom.
Część poświęconą astronomii i astrologii rozpoczyna od klasycznego wykładu o sferach niebieskich. Przy okazji krytykuje system kopernikański. Przedstawia naukę o czterech elementach, z których zbudowany jest świat podksiężycowy: ogniu, powietrzu, ziemi i wodzie. Przy okazji rozważań o wodzie dywaguje nad geografią rzek piekielnych: Acheronu, Styksu, Lete i jezior Geluchalat i Avecigus oraz cudownymi właściwościami pewnych źródeł. Astrologię dzieli na naturalną, która na podstawie zjawisk niebieskich przepowiada pogodę i judycjarną, która w ten sam sposób stara się przepowiadać przyszłość. Kolejno omawia więc fizjonomikę, która stara się orzekać o człowieku na podstawie jego budowy i zachowania, chiromancję, wróżenie ze snu, któremu przyznaje częściową skuteczność, z powodu świadectw biblijnych.