O Rzeczypospolitej Kolejną część dzieła poświęca autor swemu krajowi. Po krótkiej pochwale Rzeczypospolitej i podaniu etymologii nazwy „Polska”, opisuje pierwszych, mitycznych, jej władców, od Lecha do Mieszka I. Sporo miejsca poświęca pochwale szczególnego klejnotu Korony Polskiej, jakim jest złota wolność szlachecka, broni posługiwania się przez Polaków łaciną, tłumaczy dlaczego w Polsce jest mało bitej monety. Przechodzi następnie do jej bogactw naturalnych: złota, srebra i żelaza, wymienia co jest w Polsce złego, po czym przedstawia najciekawsze miejsca w Polsce, miasta: Frombork, Gostyń, Kraków, Pieczary kijowskie, Poznań, Warszawę, Wilno; góry: Karpaty, Wawel, Łysą Górę, Czartowską Górę; rzeki: Dniestr, Odrę, Wisłę; ludność: Kurpiów, Prusaków i Litwinów; dalej cudowne i łaskami słynące obrazy Najświętszej i Najjaśniejszej Królowej Polskiej: częstochowski, kodeński, sokalski.