Rodzaje układów krystalograficznych Wyróżnia się następujące układy krystalograficzne: układ regularny, np. sól kamienna, diament, magnetyt, spinel układ tetragonalny, np. kasyteryt, cyrkon, wezuwian, szelit, wulfenit układ heksagonalny, np. beryl, pirotyn, apatyt, cynkit, nefelin, grafit układ trygonalny, np. romboedr, skalenoedr, kalcyt, korund, kwarc układ rombowy, np. siarka, baryt, oliwin, struwit, hemimorfit układ jednoskośny, np. wolframit, gips, tytanit, augit, ortoklaz układ trójskośny, np. chalkantyt, dysten = cyanit, aksynit, rodonit, albit
Istnieją substancje, które w formie ciała stałego nie mają struktury krystalicznej – amorficzne (bezpostaciowe), zwane też szkłami, np. opal. Mimo iż nie są minerałami, są przedmiotem badań mineralogii. Nazywa się je mineraloidami.
Z reguły jednemu związkowi chemicznemu odpowiada jedna klasa krystalograficzna, chociaż niektóre minerały o jednakowym składzie chemicznym mają różną budowę wewnętrzną i należą do różnych klas krystalograficznych.