W 1924 zorganizowała w Toruniu strajk robotników gazowni, elektrowni i tramwajarzy, oraz strajki robotników rolnych w powiatach: brodnickim, chełmińskim, grudziądzkim i wąbrzeskim. W 1924 założyła w Toruniu Związek Użyteczności Publicznej „Tramwaje, Gazownia i Elektrownia”. Za kolportaż nielegalnej prasy, m. in. „Niedoli Chłopskiej”, oraz za udział w strajku w Gniewie została skazana na 3 miesiące więzienia. Od 1945 członkini PPS. Wzięła udział w Zjeździe Rad Kobiet CKW PPS w Warszawie w dniach 14 i 15 marca 1948 oraz w XXVII Kongresie PPS we Wrocławiu w 1947. W latach 1945-1947 była radną Miejskiej Rady Narodowej w Toruniu. W 1946 powołała do życia Robotnicze Towarzystwo Przyjaciół Dzieci w Toruniu, którego była przewodniczącą. Od 1948 członkini PZPR. W 1950 została wydalona z partii, w 1956 zrehabilitowana. Była aktywną działaczką Ligi Kobiet oraz Frontu Jedności Narodu. Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Odznaką Tysiąclecia Państwa Polskiego.
Przypisy