Lucie Dejardin (ur. 31 lipca 1875 w Grivegnée, zm. 28 października 1945 w Liège) – belgijska górniczka i polityczka, pierwsza kobieta wybrana do Izby Reprezentantów, w której zasiadała w latach 1929–1936 oraz ponownie w latach 1944–1945
Życiorys Lucie Dejardin urodziła się 28 października 1875 w Grivegnée w gminie Beyne-Heusay w rodzinie robotniczej. Jej brat Joseph Dejardins również został politykiem. Nie uczęszczała do szkoły. Pracowała jako górniczka. Należała do związku zawodowego górników. W 1910 roku rozpoczęła działalność w Ligue des Femmes Socialistes. Była członkinią władz Międzynarodowej Ligi Kobiet na rzecz Pokoju i Wolności.
W trakcie I wojny światowej zaangażowała się w ruch oporu . W lipcu 1915 roku została aresztowana i skazana na karę dożywotniego pozbawienia wolności. Pod koniec 1917 roku, z powodu złego stanu zdrowia, wypuszczono ją na wolność w ramach wymiany więźniów. Resztę wojny spędziła we Francji. W trakcie II wojny światowej, w maju 1940 roku uciekła do Londynu. Pracowała dla belgijskiego rządu na uchodźstwie.
Działalność polityczna W 1926 roku została wybrana członkinią rady miejskiej w Liège. W radzie zasiadała do 1945 roku.