Represje wobec tego buntu przyczyniły się do wybuchu wielkiej rebelii w Guangdongu, powstania Czerwonych Turbanów.
Powstańcy utworzyli własny zarząd miasta, początkowo pod nazwą „Da Ming Guo” (od dynastii Ming), wkrótce przemianowany na Taiping Tianguo, a ich wysłannicy zadeklarowali Hong Xiuquanowi chęć przyłączenia się do państwa tajpingów. Nowy rząd szanghajski zniósł podatki na trzy lata, ustanowił nową walutę, starał się rozwijać handel i zwalczać lichwę, co pozyskało mu sympatię mieszkańców. Władze qingowskie zareagowały, ściągając część wojsk z frontu tajpingowskiego i z końcem września rozpoczęły kontratak. Oczyściły z powstańców okoliczne regiony (w walkach zginął Zhou Lichun), a pozostali rebelianci schronili się w warownym mieście Szanghaj i tam kontynuowali obronę. Obecni w Szanghaju przedstawiciele Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych i Francji ogłosili neutralność w wojnie domowej wokół Szanghaju. W 1854 roku rząd Qing zaoferował mocarstwom zachodnim wspólną administrację zagraniczną szanghajskiego urzędu celnego oraz faktyczną suwerenność ich koncesji w zamian za wsparcie w walce z powstańcami Małych Mieczy. Państwa zachodnie zgodziły się i utworzyły wysoce autonomiczne miasto z własnymi siłami bezpieczeństwa.