Po zakończeniu wojny, najpierw w 1945, rozpoczęła naukę fotografii artystycznej w Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Tarnowie. W listopadzie 1945 poziom szkoły został obniżony do licealnego, więc Zofia zrezygnowała i przeprowadza się do Krakowa. Tam, w 1946, ukończyła Kurs Przeszkolenia Filmowego – jedną z pierwszych inicjatyw szkoleniowych dla przyszłych kadr polskiej kinematografii. Następnie podjęła pracę w przedsiębiorstwie Film Polski w Łodzi: najpierw jako asystentka reżysera montażysty przy filmach dokumentalnych, a od 1946 w Polskiej Kronice Filmowej. W 1947, w okresie stalinizmu, rozpoczęła studia na Wydziale Filmowym Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi, a po jego likwidacji, w 1948, na Wydziale Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi.
Zamieszkiwała w internacie przy ul. Targowej 61, gdzie dzieliła pokój z Jadwigą Zawadzianką i Niną Fleiszer, których partnerzy – Witold Żukowski i Wadim Berestowski – byli częstymi gośćmi.