W celu stworzenia w Sabrinie atmosfery wyobcowania oraz emocjonalnego chłodu Drnaso zastosował charakterystyczną dla swojej twórczości minimalistyczną estetykę: uproszczoną kreskę, ograniczoną paletę wyblakłych barw, statyczne kadry i powtarzalne kompozycje, oszczędne dialogi i fragmentaryczną narrację oraz dominację pustych przestrzeni, w których przebywają bohaterowie.
Odbiór Sabrina spotkała się z bardzo pozytywnym przyjęciem krytyków. Oprócz nominacji do Man Booker Prize (2018) komiks był szeroko omawiany w prasie literackiej i artystycznej jako przykład rosnącego znaczenia powieści graficznej w polu literatury pięknej. Krytycy często wskazują, że komiks stanowi refleksję nad kondycją społeczeństwa w epoce postprawdy oraz nad wpływem technologii na percepcję rzeczywistości.
Przypisy
Kategoria:Amerykańskie komiksy Kategoria:Komiksy, których akcja toczy się w Stanach Zjednoczonych