Jan Nowicki (ur. 24 czerwca 1910 w Dębcu, zm. 1944 w Warszawie) – polski piłkarz, porucznik Armii Krajowej i powstaniec warszawski.
Życiorys thumb|Symboliczny grób piłkarza Jana Nowickiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Urodził się 24 czerwca 1910 r. w Dębcu, potem włączonym do Poznania, miał trzech braci i dwie siostry. Pracował na kolei i był piłkarzem (napastnikiem) w klubie Lutnia Dębiec, który od 1930 r. działał jako Klub Sportowy Kolejowego Przysposobienia Wojskowego pod patronatem Polskich Kolei Państwowych, a z czasem przekształcił się w klub Lech Poznań.
Odbył szkolenie wojskowe w jednostce piechoty, ale w czasie kampanii wrześniowej nie został zmobilizowany. Na początku okupacji przebywał w Mielcu i pracował w zakładach lotniczych, gdzie działał w konspiracji. Był aresztowany, przebywał w więzieniu w Rzeszowie, ale został zwolniony i po leczeniu u siostry wyjechał do Warszawy.