Na początku XIX wieku nieruchomość należała do farbiarza Christiana G. Raabego, a następnie do Marcusa Löwenbergera. Obaj właściciele przeprowadzili znaczące przebudowy i rozbudowy, w tym wzniesienie wozowni przy wewnętrznym murze miejskim. W 1866 roku Löwenberger ogłosił upadłość, a rok później majątek został sprzedany przymusowo Ernstowi Königowi z Rakowic Wielkich. Około 1890 roku kamienica została zakupiona przez Emmę Titz, żonę Johannesa Titzahttps://www.facebook.com/gminamiastolwowekslaski/posts/w-przeddzie%C5%84-rocznicy-urodzin-s%C5%82ynnego-konstruktora-fisharmonii-artystycznych-jo/1259730966312695/.
Johannes Titz założył swoją firmę w 1880 roku. Początkowo zajmował się produkcją różnych instrumentów i wynalazków, jednak od lat 90. XIX wieku określał się jako producent fortepianów. Przełom nastąpił po zapoznaniu się z francuską fisharmonią artystyczną Victora Mustela. Od 1904 roku Titz produkował w budynku wyłącznie wysokiej klasy fisharmonie artystyczne. Instrumenty te zdobyły uznanie w Europie;