Opactwo zlikwidowano 21 marca 1803 roku, w okresie sekularyzacji. Ostatni zakonnik opuścił kompleks 19 grudnia 1803 roku. Zabudowania nabył Alexander von Vrints-Berberich, który przekształcił klasztor w swoją rezydencję i urządził wokół niej ogród angielski. Kolejnymi właścicielami obiektu była rodzina van Zuylen van Nyevelt, która w 1899 roku sprzedała go księciu Albertowi I von Thurn und Taxis. Syn Alberta, Max Emanuel (ur. 1902), wstąpił w 1923 roku do zakonu benedyktynów w Opactwie Neresheim i przybrał imię zakonne Emmeram. Od 1952 roku do śmierci w roku 1994 zamieszkiwał Prüfening i dążył do reaktywacji klasztoru. W 1965 roku zawieszono dwa dzwony, o tonach es' i c", odlane w lokalnej ludwisarni Georga Hofwebera. W 1996 roku założono Stowarzyszenie Przyjaciół Dawnego Klasztoru Benedyktynów Prüfening. Od 2002 roku kompleks jest siedzibą szkoły Montessori.
Galeria
Przypisy
Klasztor Prüfening Klasztor Prüfening Kategoria:Byłe klasztory w Bawarii Kategoria:Dawne klasztory benedyktyńskie Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Architektura barokowa w Niemczech Kategoria:Architektura romańska w Niemczech