Studiował na Uniwersytecie Harvarda, gdzie uzyskał stopnie bachelor (1943, summa cum laude), master (1947) i doktorat (1949). Jego promotorem doktorskim był Julian Schwinger. Po doktoracie odbył staż podoktorski w Institute for Advanced Study w Princeton, pracował u Wolfganga Pauliego na ETH w Zurychu, a następnie jako stypendysta Fulbrighta w w Bombaju. W latach 1952–1955 pracował w Lawrence Livermore National Laboratory nad obliczeniami hydrodynamicznymi związanymi z bronią jądrową, doświadczenie to później wykorzystał w astrofizyce. Od 1956 roku był związany z Uniwersytetem Karoliny Północnej w Chapel Hill (Institute of Field Physics), a od 1972 z Uniwersytetem Teksańskim w Austin, gdzie do 1986 kierował Center for Relativity.
Jego żoną od 1951 roku była francuska fizyczka matematyczna , współzałożycielka letniej szkoły fizyki w Les Houches. Wspólnie organizowali środowisko badań nad grawitacją i teorią pola, w tym konferencję Chapel Hill z 1957 roku, która należy do ważnych momentów powojennego odrodzenia badań nad ogólną teorią względności. W 1973 roku małżeństwo poprowadziło ekspedycję powtarzającą klasyczny test ogólnej teorii względności – pomiar ugięcia światła gwiazd w pobliżu Słońca podczas całkowitego zaćmienia w Mauretanii.