Nazwa współczesna – whisky – utrwaliła się dopiero w 1736 roku.

W IX wieku, wraz ze słynącymi z misyjnego zapału mnichami z Irlandii, lekarstwo dotarło do Szkocji. Wzmianki o „wodzie życia” z jęczmienia pojawiają się w połowie XVI wieku. Była już wtedy trunkiem, którego znaczenie lecznicze, chociaż doceniane, stanowiło drugorzędny aspekt coraz większej popularności.

Na przełomie XVII i XVIII wieku wysokie podatki w Irlandii i Szkocji nałożone na producentów whisky spowodowały spadek legalnej produkcji i w konsekwencji wzrost produkcji nielegalnej. Przyczyniło się to, ze względu na konieczność wytwarzania napoju w niewielkich zakamuflowanych zakładach, do podtrzymania różnorodności rodzajów i utrzymania tradycyjnych, przekazywanych z pokolenia na pokolenie w klanach, receptur. Legalnie produkowany w Irlandii i Szkocji trunek był przeznaczony przede wszystkim na eksport do innych części imperium brytyjskiego.