zasiadał w jej radzie nadzorczej do 1902 roku. Siedziba przedsiębiorstwa od 1904 do 1906 roku zarejestrowana była przy Königsplatz 3 (obecnie plac Jana Pawła II), a od ok. 1907 do 1917 roku przy Gartenstraße 3 (dziś ul. Józefa Piłsudskiego) we Wrocławiu. W latach 1885/86 otworzyli oddział w Hamburgu; w Paryżu natomiast bracia kupili udziały lub założyli firmę Continentale Viscose Compagnie GmbH. W latach 1897–1903 uzyskali licencję od brytyjskiej firmy London Viscose Syndicate Limited na techniczne i handlowe wykorzystanie praw patentowych do wiskozy, co umożliwiło im produkcję włókien syntetycznych na bazie celulozy, czyli sztuczny jedwab. W 1898 roku firma Kolkera opublikowała pierwszy podręcznik dotyczący komercyjnego zastosowania wiskozy. Ich osiągnięcia w tej dziedzinie zostały nagrodzone nagrodą Grand Prix na Wystawie Światowej w Paryżu w 1900 roku. Firma zaprezentowała wówczas sukienkę ze sztucznego jedwabiu, która ostatecznie została podarowana jako prezent dla Marii-Louise Loubet, żony prezydenta Francji Emilia Loubet. W 1906 roku, Hugo Kolker i jego rodzina należeli do około czterech procent najbogatszych Żydów we Wrocławiu. W 1909 roku, Hugo i Bruno Kolkerowie mieszkali w dużych apartamentach w eleganckich domach przy ulicy Kaiser-Wilhelm-Straße (dziś ul.