już rok po ślubie zakupili swój pierwszy obraz Vincentego van Gogha. Po latach para zgromadziła kolekcję, która obejmowała wybitne dzieła Edvarda Muncha, Henri Matisse’a i Maxa Beckmanna. W 1909 roku Curt Glaser otrzymał nominację na kuratora zbiorów graficznych berlińskich muzeów, a w 1924 mianowano go dyrektorem nowo powstałej Kunstbibliothek w Berlinie. W 1917 roku wydał pierwszą monografię Edvarda Muncha i zadedykował ją w hołdzie swojemu teściowi. Elsa i Curt Glaser należeli do najważniejszych mecenasów i marszandów sztuki współczesnej w Niemczech, a ich dom przy Prinz-Albrecht-Strasse był ważnym miejscem na artystycznej mapie Berlina.

Elsa była inicjatorką tzw. Salonu Poniedziałkowego, który się odbywał ich mieszkaniu znajdującego się w kompleksie budynków Biblioteki Sztuki przy Prinz-Albrecht-Straße 8 w Berlinie. Pasja Elsy do sztuki, jej znajomość sztuki, języków, pozwalała jej na zawieranie licznych kontaktów z artystami, m.in. z Maxem Pechsteinem i Henrim Matissem. Razem z mężem tworzyła swoją kolekcję i pomagała w zakupach obrazów swojemu ojcu. W latach 1925–1931 odbywała częste podróże, częściowo własnym samochodem, do Paryża i Londynu, przez Niemcy, Szwajcarię, Włochy, Francję i Grecję, a także do Stambułu i Afryki Północnej (Kartagina, Algier). Angażowała się w kręgach artystycznych, m.in.