Pod koniec XVIII wieku pojawił się dylemat, czy zniszczony zębem czasu kościół odbudować, czy wznieść zupełnie nową świątynię. Duże znaczenie w podjęciu właściwej decyzji miały koszty obu inwestycji. Dopiero w 1829 roku plany nowego kościoła nabrały kształtów. Architekt Samuel Enander sporządził projekt kościoła inspirowanego stylem empire. Fundamenty położono w 1830 roku na miejscu średniowiecznej świątyni. Budowę kościoła ukończyli w 1831 roku Petter Ekholm i Peter Isberg. Poświęcenie miało miejsce w 1838 roku.
Kościół zbudowany został z wapienia. Składa się z nawy z prosto zakończonym prezbiterium od wschodu, zakrystii od północy i wieży od zachodu. Wieżę wieńczy ośmiokątna latarnia z trzema dzwonami, odlanymi w latach 1780 (duży dzwon), 1757 (średni) i 1845 (mały). Portale znajdują się od strony zachodniej i pośrodku muru południowego. Drzwi zostały w 1956 roku pokryte miedzią. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Wnętrze nosi cechy kościoła halowego, charakteryzuje się bogatą dekoracją malarską drewnianego sklepienia kolebkowego, wykonanego w 1902 roku.
Z elementów wyposażenia wnętrza na uwagę zasługują: