Latem 1944 roku prawosławni zaanektowali kościół i dostosowali do swojego obrządku. Konsekracja nastąpiła w 1945 roku. Budynek oficjalnie przekazano cerkwi w 1992 roku.
Architektura Kościół został wzniesiony przy głównej drodze w miasteczku. Przed przebudową na cerkiew był murowany z tynkowanymi elewacjami o ceglanym detalu architektonicznym. Prezbiterium zwrócone na południe. Budynek miał rzut krzyża łacińskiego, był jednonawowy, dwuprzęsłowy, z transeptem i jednoprzęsłowym prezbiterium zamkniętym węższym i nieco niższym przęsłem zakończonym ścianą prostą. Po bokach prezbiterium znajdowały się prostokątne w rzucie aneksy skarbca i zakrystii. Do pierwszego przęsła korpusu od wschodu przymurowana została półkolista apsyda. Fasada kościoła została poprzedzona kruchtą. Budynek przykryty był dachem dwuspadowym, na skrzyżowaniu korpusu i transeptu wznosiła się niewielka wieżyczka na sygnaturkęA. Dworzak, Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Sokołówce Hetmańskiej [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 2, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s.